Anasayfa » Mavi Dünyam!

Aşk gözlerinde kilitli

30 Mayıs 2015 18:42 Yazar:Mecnun R. 2.343 kez okundu Yorum Yok
Facebook'da Paylaş Twitter'da Paylas FriendFeed'de Paylaş

Ben onu çok sevdim. Belki onunla yaşamak isteyipte yaşayamadıklarımı da seninle yaşamak istedim. Sana anlattığım düşlerim, seni mutlu edecek rüyalarım belki de ona kurulmuştu, bilemedim.

Hiç aklına gelmedi mi? Seninle birlikte karşı kaldırımda neden hiç yürümedik? Postanenin önünden neden hiç geçmedik? Neden o caddede beraber yürümek istemediğimin sebebini düşündün mü? Birilerinin seni benimle görme ihtimalini kabullenişim karşısında aslında hatıralarımın üzerini çiğnemek istemediğim gerçeğini tahmin edemezdin değil mi? Çünkü senin kaygıların farklıydı, bilemezdin.

“O” benim ilk aşkımdı. Onun gözleri benim dünyamdı. Çocuktuk biz. Yakantop oynardık. Bisikletimle onların evinin önünden geçerken aynadan balkonuna bakar, onun masum yüzünde mutlu olurdum ben. Okul çıkışlarında oynadığımız oyunlarda ona kar topunu yetiştiremezdim. Üşüyebilirdi, hasta olabilirdi. Kıyafetleri ıslandığında annesi kızar diye üzülürdüm. Olur ya kar topu yüzüne gelirde canı yanar diye korkardım.

Heyecandan konuşamazdım. Bakışmalarımız anlatırdı. Beni kıskandığını hiç kendinden duyamadım mesela. Hep arkadaşlarından alırdım haberini. İlk ve son kez onunla dans etmiştim ayrıca. İlk defa o kadar yaklaşmıştım. Ellerini tutmuştum. Çocuktum ama sevmiştim.

Aşıktım. Öyle masumdu ki… Hani öpmek falan yoktu bizimkisinde. Aramızda en az bir metre olurdu bizi görebilecekleri yerlerde yürürken bile. Birlikte tiyatro oyunu sergilemiştik hatta. O’nun o güzelliğini biraz daha görebileyim diye öğle aralarında provalar yapmak için zorlamıştım tüm oyuncuları, onun haberi olmadan. Yemek yemek umrumda değildi. Onuda yemeğinden etmiştim kaç kez. Uzaktan bir bakış atması bile yeterdi geceleri heyecandan uyuyamamam için.

Mavi bir halk otobüsündeydi ilk kez yan yana oturuşumuz. Çok mutluydum. Yüksek sesle, kahkahalar atarak onunla geçirdiğim tek yolculuktu. Otobüsteki yaşlı kimselerin haklı-haksız, saçmasapan eleştirileri, bağrışları, kızmaları hiç umrumda olmamıştı. Çocuktuk biz. Ama hislerimiz büyüktü. Hissettiklerimizin büyük olmasına rağmen o küçücük kalplerimize sığdırabilmiştik. Hesapsızca seviyorduk. Korktuğumuz tek şey ailelerin farketmesiydi. Kimse kimseye yalan söylemezdi, aldatmak aklının ucundan geçmezdi. Kimse aldanırım korkusu bilmezdi.

En son görüştüğümüzde beraber ilk kez sinemaya gitmiştik. Filmi hatırlamıyorum. Çünkü el ele tutuşmuştuk. Ben sadece onu düşünüyordum. Birde işaret parmağıyla baş parmağıma geçirdiği tırnağının hissettirdiğini, o kendini farkında olmadan ifade edişini, o halini, tatlı acıyı unutmuyorum. Dedim ya farkında değildi ama canımıda hiç yakmadı. Duyduğu heyecandı belki de beni mutlu eden o hareketi.

Çok güzel bir kız arkadaşım vardı anlayacağın. Onunda mutlu olduğunu yazdığı mektuplardan anlayabiliyordum. Çok aşıktım. Yaz tatillerinde denizde derinliklere dalışlarımın sebbebiydi. Kimse görmesin diye adını suyun içinde kumlara yazmıştım. Annem daha bilmeden benim arkadaşım olduğunu “Kim bu güzel kız” diye sormuştu. Utanıp cevap verememiştim. Kaçışımdan anlamıştı ondan hoşlandığımı. Ve o güzel kızın bakışından anlamıştı onunda benden hoşlandığını.

Ben seneler sonra o kızla karşılaştım. Duyduğum heyecan ve hiç eksilmemiş olan sevgim cereyan etti. Çekinmeden hissettiğim hali aktarabilmek çok gurur vericiydi. Ben ve o güzel kız açık açık anımsadıkça yüzümüz güler bir halde paylaştık geçmişi tekrardan. Geçmiş dediğime bakma, yalansız, kavgasız bir yaşanmışlıktı hiç geçmemiş olan…

Gelelim sana…
Ola ki seni gördüğümde neden tanımak istemiyorum acaba?

2 sene önce yazılmıştır.

Benzer Yazılar

    Sen beni benimle tek bıraktın!
    Seneler önceydi hatırlıyor musun? Kapında sabahlamıştım o gece. Aldanışımın yıl dönümünde aklına geldim mi? Mahvettiğin bir hayat var gerilerde. Nasıl mutlu olabilirsin ki? Nasıl rahat rahat yastığa koyabilirsin başını geceleri? Bıraksan...
      Unuttun Kutlamayı
      Düşündürdüklerinden kendimi duyamaz bir hâl aldım ey yolcu. Kalıcı olduğuna inandığımdan herhalde ciğerlerimin hâlâ yanıyor olması. Seninle geçen her anım unutturmuyor derdi, kederi. Başladığın yerde bitirdin sen yolculuğunu....
        Paylaşamam
        Günler haftaları, haftalar ayları kovalıyor; seninle buluşmak giderek güçleşiyordu. Dün unutmam gerektiğini sayıkladığım gibi, o günde tekrarlıyordum sensizde bir an olabileceğini… Ben hiç bir zaman gitmiş olabileceğini düşünmemiştim...

Mecnun R.

http://www.omrum.net O artık resmen bir ekonomist. Aynı zamanda web geliştirici ve blog yazarı. Gitarıyla seslendirmeye çalıştığı şarkılarda yaşayan bir ruh hastası. İşte sana minik bir tanıtım yazısı. Detaylı bilgi için tıklaman gereken yer Hakkımda sayfası..! Mecnun R.

Bu yazı hakkında yorum yapmak ister misin ?

RSS ile bu yazıya yapılan yorumları takip edin.
Yorumlarınız hava filtresinden geçtikten sonra yayınlanacaktır.Ona göre yazınız. :)

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Yorumlarınızda görünmesini istediğiniz avatarı bu adresten e-postanıza tanımlayabilirsiniz » Gravatar.