Diyemem

0
1.663

Resmini gördüğümde canlandırıyorum seni.
Dışarda, sokakta, bankta, alışverişte seni görebileceğim her yer geliyor gözlerimin önüne.
Aklımı  yitirsem de yine içimi cız ettirecek olan gözlerin geliyor aklıma.
Birde düşünüyorum eğer seni beklemediğim bir anda karşımda bulursam diye.
Tıpkı o günkü gibi, rastgele çevirdiğim başımın gözlerimi ateşe çevirdiği an gibi.
Seni kalbimden yakın tutmuşum, aklımdan yakın tutmuşum.
Bunun cezasını son nefesimi verirken bile duyacaksın.
Hep seni söyleyeceğim.
Hep söveceğim, ama sana değil.
Tercih ettiklerine.
Mesela şu gemiye, şu büyülü ışıkların geldiği yöne, kalabalıklara…

Beni yalnızlığımla bir başıma bıraktığın güne lanet edeceğim.
Konuşmanı beklerken sustuğun dakikaları sayıklayacağım.
Ben sensiz öleceğim. Sensiz mutlu olacağım.
Sensiz varacağım son durağıma.
Ben olmuşsun, atamıyorum seni.
Silemiyorum aynalardan.

Nefes almayacağım artık.
Gerek yok sensiz.
Gözlerimi kapatıp nefes bile almadan bekleyeceğim.
Seni değil. Özlemeyeceğim o günü…
Her iç çekişimi hatırladığında gözlerin dalacak uzaklara. Özleyeceksin…
Beni değil. Mutlu olduğun sayılı günü…

Kalabalıklar içinde senin de var olduğunu bilerek kaldırmayacağım yüzümü.
Kaldırımlarda izini ararken yanımdan geçenin sen olduğunun farkına varmayacağım.
Öyle bir zamana götüreceksin ikimizi.
O zaman ki, buladığın siyahın dışımla yetinmeyip içime akacağı, kalbime dolacağı bir zaman.

Defalarca gitsen de o gün kadar ihanet edemeyeceksin.
Arkandan bakakaldığım gidişin olmayacak hiç biri.
Gittin, iyiye dair ne varsa götürdün.
Karanlığa bıraktın, konuşamadım.
Sen bilmedin, ben sadece sana anlattım.
Yaş oldu aktı gözlerimden, omuzların anladı da sen anlayamadın.
Tutkumdun hayatı paylaşmak için delicesine bağlandığım.

Bir kez daha dokunsam, bir kez daha tutabilsem ellerini, dersen.
Sen adım adım uzaklaşırken benden,
O titreyen nefes alışlarım kalkar öldüğü yerden.

Geldiğin gün gideceğin belliydi.
Gidişinin ertesi günü hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacağım, belki de tek ümidimdi.
Başlayamadım.

Uğulduyor beynim. Felç ettin.
Sanırım yokluk korkusuyla duyamadım .
Binlerce kilometre uzaklıktan her şeyi itiraf ettin.
Anlamalıydım.
Kurtulamadım.
Gittin.

Geldiğin gün gibi gittin.
Sen yalanın dibiydin.
Zehir zemberek bir rüyanın sebebiydin.
Rüyalar siyaha çalındı.
Sen gittin.

Keşke Gitmeseydin.
Ya ben karşılık beklemeseydim senden.
Ya da isteğimi yerine getirmek için çabalasaydın sen.

Hayatı zehir edeceğimi bildin ve gittin.
Sen akıllıydın.
Sen haklıydın.
Hayatta kendinden başkasını düşünmeyerek yaşadın.
Kimilerini sen daha ayrılmadan trenin geleceğini bilerek raylara bağladın.
Göz göre göre ölüme bıraktın.
Umursamaz oldun. Düşünmedin. Oyaladın.
Yıkık bir dünya bıraktın.
En kötüsü de ne biliyor musun ?
Tüm bunların farkına varamadın.

Gittin.
Sen hayatımı mahvettin.
Keşke gitmeseydin.
Öyle kuru kuru değil, açık açık bildiğin,
Ya karşılıksız ya da istediğim gibi.
Geçte olsa bir gün anlarsın,
İncinmişliği, çaresizliği.
Son isteğim; Bendeki Hakkını Helal Et.

TEILEN
Önceki İçerikTers Yönde
Sonraki İçerikBazen
O artık resmen bir ekonomist. Aynı zamanda web geliştirici ve blog yazarı. Gitarıyla seslendirmeye çalıştığı şarkılarda yaşayan bir ruh hastası. İşte sana minik bir tanıtım yazısı. Detaylı bilgi için tıklaman gereken yer Hakkımda sayfası..!

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here