İlk Defa

0
1.949

İzliyorum İstanbul’ u burada
Herşey aynı aslında
Basamakları tırmanıyorum usulca
Efkarım kanarken yana yana

Sokaklar inanılmaz sessiz
O korkunç trafikten yok herhangi bir iz
Uzun uzun kuyruklar artık sevimsiz
Duraklar boş ve bir o kadar gereksiz

İstiklal bir gece vakti seyrek
Arkamdaki ateşliyor soluğunu bilerek
Müzik çalınıyor kulağıma ileride
Konuşmalar, kahkalar hepsi birer eziyet bu saatte

Kaybetmiş bunlarda ben gibi
Ufak ufak derken acıya tiryaki
Kaçarken ölmüş aslında her biri
Ama yok, dertler birbirinden diri

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here