Rüzgar Islattı Kirpiklerimi

0
1.879

Bu kez bir kurşun kalem alıyorum elime,
Umut bağlamıyorum tükenmez sözlerine.
Uzanabildiği kadar uzuyor kelimelerim dizlerine,
Başımı yasladığım güne sitemim bu gece.

Ağlasan rahatlayacağını hissettiğin fakat ağlayamadığın yılların oldu mu seninde ?
Özleyip bir başına denizle konuşmaya gittin mi sende ?
Ellerin titredi mi kirpiklerinin yerine…
Göz yaşına muhtaç kaldım ben nefes alabilmek için işte.

Ağlayamadım…
Boğazıma düğümlendi yaşanmışlıklar.
Gözlerim geçmişi ağırladı,
Ruhum denizin tam ortasındaydı.
En acımasız mavi yolculuktaydı.

Müziğim ve tepemde güverteyi aydınlatan sokak lambası vardı.
Biliyorum buraya ait değildi.
Hapsedilmişti.
Tıpkı benim bu hüzne ait oluşum gibi, zoraki…

Karanlıkta sevdim senin nefesini,
Sabaha karşı düşledim gözlerini.
Koyanda bu ya, tam tersi.
Karanlıkta kaybettim ben seni.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here