Üşümedim Seninle

1
2.352

Mutluydun oysa öfkeyle bakarken, kırmızı şapkalı montumun içinde kaybolmuşken.. Hızlı hızlı yürüyordun bir yandan da söylenirken. Tişörtle kalmış olmam kızdırıyordu seni mutluluğa yağan bir yaz yağmurunun altında.
Değil miydi aşk bizi buluşturan bu bulutların altında, seneler sonra aynı sokaklarda, aynı kaldırımlarda beraber yürüten.. Hiç bu kadar güzel kokmamıştı çiçekler, hiç bu kadar ışıltılı doğmamıştı güneş, kuşlar bu denli melodili fısıldamıyordu yeni güne sultan şehirde.
Seni seyretmek gibisi yoktu,
…geceleri seni ertesi günde hayal etmek gibisi yoktu..
Akşam yürüyüşüne çıkacağının haberini alıp hazırlanışım, belki karşılaşırız umudu hiç bu kadar mutlu etmemiştiki, uykusuz bırakıp hiç bu kadar güldürmemiştiki sebepsiz yere ruhuma işleyerek ferahlığı.
Nerden bilebilirdik oyun oynarken düştüğümüz sokaklardan aşkı soluyarak yürüyeceğimizi..
Kar topu oynarken soğuğunu unutturan bu şehrin, çocuksu yüzüyle yine bir gün içimizi ısıtacağını, gözlerimizi buluşturacağını nereden bilebilirdik.
Tesadüflerin bizi seveceğini nereden bilebilirdik.
Kırmızı montumla aklıma kazınacağını nereden bilebilirdim ki…
Ben hiç üşümedim seninle,
hep yandım avuçlarında,
aşkınla,
yüreğinle,
gözlerinle,
nefesinLe…

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here