Mektup

Sevdiklerim Arasında En Güzeliydi

yazan: Mecnun R.

Öyle birini sevdim ki. Sevdiklerim arasında en güzeliydi. Öyle ağır başlı, öyle asildi ki…  Bakışında rüzgârların her esişinde taze çiçeklerin kokusunu bana ulaştırdığını düşünürdüm. İzlemekten keyif aldığım bir güzeldi işte… Yanında kendimi huzurlu hissederdim. Onu görebilmek için onun derslerine girerdim. Benden haberi yoktu en başlarda. En başlarda dediğim yaklaşık bir yıl uzaktan izledim onu. İlk karşılaşmamız, onu ilk gördüğüm yer bir sınav salonuydu. O sınava giren bir öğrenci bense ondan gözlerini alamayan bir gözetmen. Sesini de aylar sonra duyabildim zaten. Benim gibi sessiz bir adamında dili çözüldü onun sesine. Tanıştıktan sonra günlerce sohbet ettik… Sesi de öyle hoş, öyle zarifti ki. Ben zarafeti onunla tekrar tanımladım. Sesini duymadığım gün üşüyordum. Soğuktu şehir, onun gözleri olmasa gerçekten donabilirdim. O saçları olmasa, parmaklarıyla geriye doğru attığı o güzelim saçlarını diyorum, görmeseydim gerçekten şehir beni boğabilirdi.

Öyle narinmiş ki. Tanıdıkça çok sevdim. Sürekli yanında olmak istedim ama bazı nedenlerle yan yana olamadık. Uzaktan sevmeye devam ettim. Bu onu çok üzdü, anlayış göstermeye çalışsa da zorlandı. Ben ise onunla bir ömür yan yana olabilmek için sabretmeye çalıştım. İlk tartışmamızda yan yana olamadık diye oldu. Mezuniyet gecesinde yalnız bıraktım. İstemeyerek de olsa küstürdüm onu. Oldu bir kere. Sonra durumu düzeltmeye çalıştım. Bir kez de bu safha da unutamadığı bir durum yaşattım. Ben kendimi haklı bulurken ve onunda beni anladığını düşünürken, o çok farklı bir yönden bakarak beni hatalı buldu. Haklıydı. Ben kendimi bugün bile haksız göremezken aynı zamanda onunda haklı olduğunu düşünebiliyorum. Ama o beni tamamen haksız buldu ve unutmadı o günü. Sonraki tartışmalarımızda pek çok kez dillendirdi. Bende bana yapılan çoğu hataları görmezden gelebilen biriyken benim öyle büyük olmasa da hatalarımın unutulmuyor oluşu yıprattı. Unutulsun istiyorum. Dillendirildikçe canımı sıkıyor. Basit tartışmalar olmasına karşın unutulmuyor hatta tekrar tekrar dile getiriliyor olması beni istemsizce muhabbetten soğutuyor. Engel olamıyorum.

Bu durumlar neticesinde kendimi iyice tanıma fırsatı buldum. Her iki tarafında haklı olduğu anlaşmazlıklar çokta şaşırtmıyor artık beni… Hem beni anlayamamış olması da üzmüyor artık. Ben bunlara sebep olarak kendimi görmeye başladım. Sorun gerçekten bende. Ben farklı bir yol izleseydim hayat daha kolay olabilirdi. Bense mutluluğu aramak yerine belki mutlu olabilirdim.

Uzun zamandır görüşmüyor olsak da o benim için çok kıymetli ve öyle de kalacak. Onu tanımış olmaktan duyduğum mutluluğu ne yazık ki onun beni tanımış olmasına duyamıyorum. Tanımasaydı beni belki daha mutlu olurdu. Sanırım sevgisini tam gösterebilen bir yapısı da yoktu. Çekiniyordu. En azından öyle düşünmek istiyorum. Zamanını bekliyordu. Soğuk hissediyordum bana tutumlarını. Belki de olması gerekeni sergiliyordu. Ben duygularımın esaretinde sevgi dozunu arttırıyor, arttırdıkça aynı dozu ondan da bekliyordum. Doğru olanı o yapıyordu galiba. Daha az sevdi diyemem ama en azından üzüntüsü gibi sevgisini de pek göstermedi. Farklıydı işte. Ben o farklılığı sevip sonra nasıl şikâyet edebilirdim ki. Hem sevgisini göstermediğini düşünmemin sebebi de daha evvel sevildiğimi sandığım yaşanmışlıklardandı. Sevilmemiştim oysaki… Sevildiğime çok güzel kanmıştım. Ama öyle yerleşmiş ki sergilenen oyunlar içime, o yalanlar gibi dolu dolu sevilmek istemişim. Yıllar geçse de unutulmuyor işte. Beni hala bugün bile kahreden yaşanmışlıklar yüzünden bir başkasıyla da mutlu olamadığımı görüyorum. Bende bilmeden de olsa bir başkasının hafızasına yerleşmiş olmaktan ve bu durumun onu ilerde mutsuz etmesinden hatta ihtimalinden bile huzursuzluk duyuyorum. O sebeple beni tanımış olmasından dolayı mutluluk duyamıyorum.

Seninle geçirdiğimiz ramazan ayını unutmayacağım. Yurdunda ellerinle bana yaptığın çorbayı da, parkta geçen o akşamları, o banktaki birlikte açtığımız orucu da, o iftarı da ve diğerlerini de unutmayacağım. Çok güzel bir ramazan geçirdim seninle. Öyle güzel hatıralar bıraktın ki bana güzellik, senin yanında olduğum anları düşündükçe içimdeki sisli havalar kayboluyor. Seninle güzeldi. Seninle gerçekten çok güzeldi havalar. Huzurluydu. Hiç üşümedim. Sen çok farklıydın. Güvenemem ki sana demeseydin. Sadece benden beklemek yerine sende adım atsaydın çok daha farklı bir durumda olabilirdik şimdi. Ben senin güvenini kırabilecek hiçbir şey yapmadım.

Yazar Bilgisi

Mecnun R.

O artık resmen bir ekonomist. Aynı zamanda web geliştirici ve blog yazarı. Gitarıyla seslendirmeye çalıştığı şarkılarda yaşayan bir ruh hastası. İşte sana minik bir tanıtım yazısı. Detaylı bilgi için tıklaman gereken yer Hakkımda sayfası...

Yorum Yap